ฉันตัดสินใจเป็นแม่อุ้มบุญให้พี่สาว แต่เมื่อเด็กคลอดออกมาและแม่เห็นเข้า เธอก็ตกใจจนพูดไม่ออก แล้วก็กระซิบว่า “โอ้ ไม่นะ… เริ่มเรื่องเดิมอีกแล้ว”
ตั้งแต่เด็ก พี่สาวใฝ่ฝันอยากแต่งงานและมีลูกอย่างน้อยสามคน เธอจินตนาการถึงบ้านที่อบอุ่นเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็กๆ ในขณะที่ฉันอยากมุ่งมั่นกับอาชีพการงาน
ตอนแรกทุกอย่างเป็นไปตามที่เราหวังไว้ เธอแต่งงาน และฉันก็หางานที่ดีได้หลังจากเรียนจบ แต่โชคร้ายที่พี่สาวไม่สามารถมีลูกได้ เธอพยายามทุกวิถีทางมานานถึงเจ็ดปีโดยไม่ประสบความสำเร็จ
เธอเสียใจมากเป็นพิเศษเมื่อหมอบอกว่าการตั้งครรภ์อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพของเธออย่างร้ายแรง หลังจากเห็นเธอสิ้นหวังเช่นนั้น ฉันจึงตัดสินใจเป็นแม่อุ้มบุญให้เธอ
การตั้งครรภ์เป็นไปอย่างราบรื่น การคลอดก็ราบรื่น และเด็กก็แข็งแรง พี่สาวดีใจมาก
แล้วแม่ก็มาเยี่ยมเรา เมื่อเธอเข้าไปใกล้และเห็นเด็กทารก เธอก็ตัวแข็งทื่อ แล้วกระซิบว่า “โอ้พระเจ้า… มันเกิดขึ้นอีกแล้ว”
ฉันยืนนิ่งเมื่อได้ยินเสียงสั่นเครือของแม่
เธอถอนหายใจอย่างหนักและมองเด็กราวกับเห็นผีจากอดีต
“เด็กคนนี้…หน้าตาเหมือนพี่ชายของลูกเลย”
ความเงียบปกคลุมห้องนั้น
น้องชายของฉันเสียชีวิตหลังคลอดด้วยสาเหตุที่ไม่มีใครเคยพูดถึงอย่างชัดเจน
ฉันได้ยินมาเพียงบางส่วนเท่านั้น: อุบัติเหตุ การตั้งครรภ์ที่ยากลำบาก และบาดแผลทางใจที่ไม่เคยได้รับการเยียวยา
แม่ของฉันนั่งลง ตัวสั่นเทา และในที่สุดก็สารภาพว่าการสูญเสียลูกคนแรกนั้นเจ็บปวดมากจนเธอหวาดกลัวเสมอว่า “ประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย” ในครอบครัวของเรา
น้องสาวของฉันจับมือเขาเบาๆ แล้วพูดว่า
“ครั้งนี้เขาปลอดภัยแล้ว และเราจะผ่านพ้นมันไปด้วยกัน”
และเป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นแม่ร้องไห้โดยไม่ละสายตาจากลูกน้อยเลย
